Historia biblioteki

Biblioteka Publiczna Gminy Kłobuck im. Jana Długosza

Biblioteka Poleca

Historia biblioteki

Biblioteka Publiczna Gminy Kłobuck im. Jana Długosza.

 

Zachowane dokumenty źródłowe wskazują rok 1922 jako początek działalności Biblioteki Publicznej w Kłobucku. Wcześniej swoje księgozbiory posiadały istniejące w mieście:Towarzystwo Szerzenia Wiedzy Oddział w Kłobucku, Towarzystwo Polskiej Macierzy Szkolnej i Ognisko Nauczycielskie.

Księgozbiory te dały częściowo podstawę Bibliotece Publicznej. Podwaliny pod zbiór biblioteczny stworzył jednakże Feliks Wolski. Jego imię nosiło towarzystwo Biblioteki Publicznej i przedwojenna Biblioteka Publiczna, przypuszczalnie od 1929 roku. Feliks Wolski był sędzią pokoju, osobą publicznego zaufania, a w czasie I wojny światowej członkiem charytatywnej organizacji pod nazwą Komitetu Żywnościowego. W wyniku pierwszych po odzyskaniu niepodległości i wyborów samorządowych, został wybrany do Rady Miejskiej miasta Kłobucka 4 maja 1919r. Pełnił w niej funkcję przewodniczącego dwóch Komisji: Oświatowej i Budowlanej. Biblioteka mieściła się wówczas w suterenie budynku Publicznej Szkoły Powszechnej nr 2. Początkowo nie posiadała licznych zbiorów , w 1927r. Około 1000 książek skatalogowanych, a w 10 lat później 600 tomów. Prawdopodobnie nie otrzymywała stałych dotacji, wiadomo jednak, iż w 1929 r. przyznano jej subsydium w wysokości 200 złotych, a z budżetu miasta na rok 1931 przeznaczono 100 złotych.

 

Kontrolujący bibliotekę w 1937 r. inspektor Samorządu Gminnego, w obecności i przy udziale burmistrza Jana Kozankiewicza oraz sekretarza Zarządu Miejskiego Zygmunta Krupskiego, zalecił w protokóle z lustracji:,,...w celu podniesienia stanu organizacyjnego biblioteki należałoby nawiązać kontakt z p.p. Inspektorem Szkolnym oraz Instruktorem Oświaty pozaszkolnej i jednocześnie korzystając ze wskazówek poczynić kroki w kierunku zwiększenia ilości dzieł”.

Według relacji ustnych, jeszcze przed 1935 rokiem, kierownikiem biblioteki był Mirosław Kupliński, wieloletni pracownik tartaku w Zagórzu, oczytany, wyróżniający się w środowisku inteligencją i wiedzą. Zginął w 1944 roku w obozie koncentracyjnym. Z całą pewnością Biblioteka Publiczna w Kłobucku istniała do wybuchu wojny , o czym świadczy wzmianka w ,,Roczniku społeczno-politycznym” drukowanym w Warszawie, zawierającym informacje o miastach. Przy Kłobucku jest wymieniona Biblioteka Miejska w 1939 r. Liczyła wówczas około 1000 książek skatalogowanych.

We wrześniu 1939 r. kłobuckie biblioteki-publiczna i szkolna, podzieliły los innych polskich książnic. Ich zbiory zostały spalone przez Niemców na środku dziedzińca szkolnego. Uratowana od zniszczenia niewielka część, przechowana była w czasie okupacji w domach prywatnych z narażeniem życia. Potwierdza to relacja naocznego świadka Leszka Krupskiego, który wyniósł z podwórzowej komórki , wskazanej mu przez woźnego i dozorcę aresztu Adama Kazimierza Żaka, dwie skrzynie książek z przedwojennej biblioteki. Ukrył je w swoim domu i domu kolegi Romana Żaka harcerza Baonu Obrony Narodowej. Kilkadziesiąt z nich Leszek Krupski zwrócił w 1944 roku bibliotece w Kłobucku.

Po wojnie, nawiązując do tradycji przedwojennych towarzystw oświatowych, starano się reaktywować przede wszystkim placówki biblioteczne sprzed 1939 roku. Aby umożliwić jak najszybsze ich otwarcie przeprowadzono zbiórki polskich książek.